المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
196
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
نزد او اجتماع كردند و گفتند : اى سيد ما اين چه حالى است ؟ گفت واى بر شما كه شما اين مرتبه هلاك شديد يك نوع هلاك شدنى كه تا كنون نشده بوديد . شياطين گفتند : چه خبر است ؟ گفت : اين حضرت محمّد است كه با شمشير برندهاى كه بعد از آن زندگى نخواهد بود بوجود آمده ، امت آن حضرت همان امتى است كه خداى من مرا براى خاطر آن امّت لعنت كرده و مرا شيطان رجيم نموده ، امت آن بزرگوار وحدانيت و يگانگى خدا را اظهار ميكنند ، چيزى را براى پروردگار خود شريك قرار نميدهند ، به زودى از طرف اين پيغمبر و امت او عملى انجام ميگيرد كه چشم و قلب مرا گريان خواهد كرد ، پس فرارگاه و پناهگاه ما كجا خواهد بود ؟ ! . شياطين در جواب گفتند : چشم تو روشن باد كه خداى سبحان مردم را هفت گروه خلق كرده و براى هر يك از آن گروه جزئى است كه تقسيم شده است ، شش گروه كه از اين امّت محمّد صلى اللّه عليه و آله سختتر و از لحاظ جمعيت و فرزند بيشتر بودند از بين رفتند و ما از آنان عهد و پيمان گرفتيم ، ناچار از گروه هفتم هم عهد و پيمان خواهيم گرفت . ابليس گفت : چگونه شما بر آنها قدرت پيدا مىكنيد در صورتى كه در ميان آنان خصلتهاى نيكوئى از قبيل : امر بمعروف و نهى از منكر وجود دارد ؟ . شياطين گفتند : ما از راه علم نزد شخص عالم مىآئيم ( و او را گمراه ميكنيم ) شخص جاهل را از راه جهل ، اهل